Endeleg ute av kofferten

No er eg vel plasert i leiligheiten som skal vera heimen min det neste halve året. (Eg har lagt ut bilete før, men for dei som ikkje gidd å rulle ned sida for å sjå korleis eg bur, kan trykke her) Leiligheiten har akkurat den same standarden som det ser ut til på bileta. Med 24 timars portvakt og heis rett inn i stoga, badebasseng på taket og alle andre fasilitetar treng ein ikkje anstrenge seg det grann. Ja, bortsett frå det ikkje er oppvaskmaskin her, men noko må ein då klare sjølv!

For tida delar eg hus med tri andre. Even reiser snart tilbake til Bergen. Florian er frå Tyskland og for tida veldig engasjert i fotball-VM. Det er han ikkje aleine om, heile Lima snakkar om "el mundial", eller VM på godt norsk; i taxien, på gata, i gangen, i butikkane, på kafeane - overalt! Forresten er Florian glad i å lage mat, og må eta spagetti minst ein gong i veka. Den siste i leiligheiten er ei jente frå Korea som eg ikkje heit minnest kva heiter. Ho er ganske stille og held seg som regel på rommet sitt. Alle tri er i inspurten av semesteret og har derfor bastante arbeid å gjera.

På måndag startar spanskkurset mitt. Då skal endeleg eg òg få noko eg må. Kurset var dyrare en eg trudde, men det ser ut som standarden er høg, så eg trur det verdt dei 700 dollarane det kostar. Når eg har avslutta spanskkurset har eg store planar å reise til Brasil. Eg ser veldig fram til å helse på Diogo att!